1η σκέψη Εύβοιας

 Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Για πολλούς ήταν ο δυναμικός ηγέτης, για εμάς όμως που φοιτούσαμε τότε στη **Θεολογική Σχολή**, ήταν ο άνθρωπος που έσπασε τα στερεότυπα της σοβαροφάνειας. ### Η δική μου ανάμνηση: «Ελάτε, θα σας πω και ανέκδοτο» Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη δική μου γνωριμία μαζί του. Ήμασταν φοιτητές, γεμάτοι δέος και ίσως μια δόση υπερβολικής συστολής μπροστά στο σχήμα του. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια στιγμή που στεκόμασταν με κάποιους συμφοιτητές μου λίγο πιο μακριά, ντρεπόμασταν να πλησιάσουμε για να πάρουμε την ευλογία του. Εκείνος, με το αστείρευτο χιούμορ του και την ικανότητα να «διαβάζει» την αμηχανία μας, μας φώναξε: > **«Ε, εσείς εκεί πάνω! Δεν θα έρθετε να πάρετε Καινή Διαθήκη; Ελάτε και θα σας πω και ένα ανέκδοτο!»** Αυτή η φράση έμεινε χαραγμένη μέσα μου. Δεν ήταν απλώς μια πρόσκληση· ήταν η απόδειξη ότι ο Χριστόδουλος «μας πήγαινε» όπως ήμασταν. Μας δέχτηκε χωρίς όρους, με μια αγάπη που δεν χρειαζόταν πρωτόκολλα. ### Η...

 Με αφορμή την προχθεσινή ημέρα, όπου ήταν η Κυριακή του Τελώνη και του Φαρισαίου και η αρχή του Τριωδίου, θα ήθελα να αναφέρω το πόσο επίκαιρη είναι αυτή η παραβολή στις μέρες μας σε όλους τους τομείς, από την πολιτική μέχρι και την καθημερινότητά μας.  Υπάρχουν άνθρωποι που ούτε καν μπορούν να δουν λίγο μέσα στην ψυχή τους και ρίχνουν ευθύνες είτε δεξιά είτε αριστερά, αλλά ποτέ δεν αναλαμβάνουν τις δικές τους ευθύνες. Και δεν φτάνει μόνο αυτό αλλά ζητούν την τιμωρία του ενός ή του άλλου δεικνύοντας ότι οι ίδιοι είναι αλάνθαστοι και ότι δεν έχουν σφάλλει πουθενά. Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική. Ο καθένας από εμάς έχει σφάλλει στην ζωή του και θα πρέπει κάποια στιγμή να το αναγνωρίσουμε και να ζητήσουμε συγγνώμη από όλους αυτούς που ηθελημένα ή άθελα έχουμε προσβάλλει. Πως μπορούμε να συνυπάρχουμε, να συγ-χωρούμε, γιατί αυτό σημαίνει η συνύπαρξη, εάν δεν μετα-νοούμε; Θεωρώ τόσο σαν θεολόγος όσο και ως απλός άνθρωπος ότι εάν δεν αναγνωριστεί το λάθος, η αστοχία...

 Εχθές ήταν Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες ιατρικές και επιστημονικές. Απλά θα ήθελα να μοιραστώ μερικές σκέψεις μου σχετικά με τους ανθρώπους αυτούς. Πραγματικά αυτοί οι άνθρωποι για εμένα είναι επίγειοι άγγελοι, που ήλθαν να μας διδάξουν πάρα πολλά. Ήρθαν να μας δείξουν ποιο είναι το πραγματικό νόημα της ζωής. Ήλθαν να μας δείξουν πως πρέπει να σκεφτόμαστε και πως σε κάθε στιγμή, ακόμη και την πιο δύσκολη να βρίσκουμε κάτι θετικό και να χαμογελάμε και να προχωράμε. Αν ψάξεις μέσα σε αυτούς τους ανθρώπους μπορείς να βρεις στοιχεία που πραγματικά σε συγκλονίζουν. Δεν θα ξεχάσω τον φίλο μου το Ν. που είναι υπέροχος στο θέατρο και πολλές φορές μαζί με εμένα κάνει την μαϊμού και πέφτω κάτω και μου κάνει την κηδεία μου. Άλλο να το γράφω και άλλο να το ζει κάποιος. Υπέροχες στιγμές. Με άλλον φίλο μου κάνω θέατρο, με άλλον σχολιάζω την πολιτική σκηνή πάντα όμως με τον δικό του τρόπο. Με άλλον χορεύω κ.ο.κ. Θα μπορούσα να γράψω πολλές αναμνήσεις αλλά δεν είναι επί το...

 ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ: Στις 30 Ιανουαρίου η Εκκλησία μας τιμά τους Τρεις φωστήρες της τον Βασίλειο τον Μέγα, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Και τους αναφέρω με το προσωνύμιο φωστήρες γιατί μέσω της παιδείας που είχαν, είχαν σπουδάσει όλες τις τότε γνωστές επιστήμες, δίδασκαν για το ΦΩΣ που δεν είναι άλλο από τον έναν και μοναδικό Θεό. Σήμερα όμως αυτή η γιορτή πάει να εκλείψει. Και αναρωτιέμαι πραγματικά ποιοι μπορεί να είναι οι λόγοι. Κάποιοι θα πουν οι συνθήκες που επικρατούν, κάποιοι άλλοι κάτι άλλο. Όμως για εμένα ισχύει κάτι το βαθύτερο. Θέλουν να χτυπήσουν την γλώσσα και την θρησκεία που είναι δύο εκ των πυλώνων του Έλληνα. Βέβαια έχουν γίνει και άλλες κινήσεις που ισχυροποιούν την άποψή μου αυτή, όπως η μείωση των ωρών διδασκαλίας των θρησκευτικών και αλλαγή των βιβλίων, που έρχονται πιο κοντά στην θρησκειολογία, η μείωση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών, οι αλλαγές στα βιβλία της Ιστορίας και η αφαίρεση σημαντικών γεγονότων από την διδακτέα ...

 Πολλές είναι οι συζητήσεις που γίνονται το τελευταίο διάστημα για το μάθημα των έμφυλων ταυτοτήτων που έχει οριστεί να πραγματοποιηθεί την εβδομάδα από 20 έως 24 Φεβρουαρίου στα σχολεία της μέσης εκπαίδευσης. Σύμφωνα με την εγκύκλιο οι έφηβοι και οι έφηβες βρίσκονται σε μία μεταβατική περίοδο, όπου από παιδιά γίνονται ενήλικες άνθρωποι στην οποία εμπεδώνονται τάσεις και αντιλήψεις για τις ικανότητες των δύο φύλων. Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι είναι η ισότητα του άνδρα με την γυναίκα, κάτι το οποίο το δίδαξε και ο ίδιος ο Χριστός μέσα από την ζωή του και όχι μόνο . Κάτι το οποίο βέβαια θα πρέπει να γίνει πράξη και μέσα στις τάξεις της Εκκλησίας αλλά και στην κοινωνία ολόκληρη. Μέσα από αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό προς τους έφηβους ότι κανένας δεν έχει κανένα δικαίωμα να ασκεί την οιαδήποτε μορφή βίας προς τον άλλον, διότι κανένας δεν είναι κτήμα κανενός. Και θα πρέπει όλοι να διακατέχονται από τον αλληλοσεβασμό, αλληλοκατανόηση και να συνυπάρχουν αρμονικά όλοι σε μία κοινωνία. ...

 Για να πετύχουμε την ανάπτυξη μιας περιοχής δεν χρειάζεται να κάνουμε πολλά και δύσκολα πράγματα αλλά λίγα και απλά. Θα πρέπει όλοι μαζί οπουδήποτε και αν ανήκουμε, είτε σε κάποιον φορέα είτε σε κάποιον σύλλογο κ.ο.κ, να είμαστε μία γροθιά και να προωθούμε τον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου μας. Κάτι που έχει αρχίσει να γίνεται τα τελευταία χρόνια αλλά χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη μέχρι να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η ιστορία του τόπου μας είναι πολύ μεγάλη και χάνεται στα βάθη των αιώνων. Εάν στρέψουμε το βλέμμα μας προς αυτή την κατεύθυνση, τότε μπορούν να επιτευχθούν πάρα πολλά πράγματα, να αναδειχθεί αυτός ο τόπος και να δημιουργηθούν και θέσεις εργασίας. Όλοι μαζί πρέπει να δουλέψουμε στο να διασωθεί η ιστορία μας, τα ήθη μας, τα έθιμά μας και οι παραδόσεις μας, να γίνονται γνώμονες προόδου και διατήρησης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και προώθησης του τόπου μας όχι μόνο στην Εύβοια αλλά και σε όλη την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Μπορούμε επίσης να προωθ...

 Από εχθές στην Βουλή συζητείται το θέμα της αλλαγής φύλου από τα 15 έτη, υπό προϋποθέσεις, όπως λένε αρκετοί κυβερνώντες. Κατά την άποψή μου βέβαια, θα έπρεπε να αποσυρθεί το συγκεκριμένο νομοσχέδιο διότι το φύλο στον άνθρωπο αποτελεί ιερή παρακαταθήκη και υπηρετεί στη βάση της ψυχοσωματικής συμπληρωματικότητας το μυστήριο της ζωής και της αγάπης. Υπό την έννοια αυτήν, δεν είναι επιλέξιμο, αλλά ως δώρο αποτελεί θείο χάρισμα στον άνθρωπο που πρέπει αυτός να αξιοποιήσει για τον αγιασμό του. Δεν είναι καλό και όμορφο να παρέμβει στην φύση του κάποιος και να την αλλοιώσει. Όπως γεννηθήκαμε, αυτό και θα πρέπει να στηρίξουμε και αυτό που πρέπει να κοιτάξουμε είναι να γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι και θα πρέπει να γεμίσουμε την ψυχή μας με αγάπη και πίστη προς εμάς και προς τον πλησίον. Αγάπη και πίστη για αυτό που είμαστε και όχι για αυτό που θα επιθυμούσαμε να είμαστε. Εννοώντας ότι να αποδεχόμαστε την φύση μας, να ζούμε με αυτή και να οδηγούμαστε κάθε μέρα προς την "τελείωση"!...

 Αγαπητοί μου αναγνώστες την ώρα που σε πολλές χώρες του δυτικού κόσμου διδάσκονται τα αρχαία ελληνικά και την αρχαιοελληνική ιστορία και γενικότερα την ελληνική ιστορία, οι κυβερνώντες την χώρα μας, προσπαθούν με κάθε τρόπο να αφανίσουν από την εκπαίδευση οτιδήποτε ελληνικό υπάρχει, μία με την μείωση των αρχαίων ελληνικών, μία με το να αφαιρέσουν από την ιστορία οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρηθεί από τον τον οιονδήποτε διεστραφέντα νου "ρατσιστικό" και "εθνικιστικό". Μετά από την Καταστροφή της Σμύρνης που σύμφωνα με την κα Ρεπούση δεν ήταν καταστροφή αλλά "συνωστισμός", ύστερα από την γενοκτονία των Ποντίων, που σύμφωνα με τον υπουργό Παιδείας κο Φίλη δεν ήταν γενοκτονία, θα δούμε τα Σκόπια να μην είναι Σκόπια αλλά Μακεδονία, η Επανάσταση ου 1821, να μην είναι επανάσταση αλλά κλεφτοπόλεμος και άλλα τέτοια, για να μην φανούμε δήθεν ρατσιστές και εθνικιστές και να διδάσκουμε τα παιδιά μας μόνο ανακρίβειες και αναλήθειες. Και ακόμη θα μας βάλλουν να μαθαίνου...

 **Οι Μοιραίοι της καθημερινότητάς μας** Μες στη βουή των ημερών, βλέπω πράγματα και θάματα. Οι πολίτες πετούν έξω από τους κάδους ό,τι τους περισσεύει, χωρίς σκέψη. Γειτονιές γεμίζουν μπάζα, νιπτήρες, λεκάνες, λες και οι δρόμοι μας έγιναν σκουπιδότοποι. Οι οδηγοί σπέρνουν τον τρόμο, τρέχουν παντού, αγνοούν σχολικούς τροχονόμους και μικρά παιδιά που διασχίζουν τους δρόμους. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα μηχανάκια ξεσηκώνουν τον τόπο, με τις εξατμίσεις τους να αντηχούν από τον Σκλήρο μέχρι το κέντρο των Ψαχνών. Ο παράνομος παρκαρισμένος βασιλεύει, οι ταμπέλες, οι στάσεις, οι πλατείες γεμίζουν σπρέι και τα διατηρητέα κτίρια καταστρέφονται.  Βλέπω τις αίθουσες του ΕΠΑΛ, τις οποίες ο δήμος ετοίμασε για τον αγιασμό, σε μια κατάσταση που δεν αξίζει ούτε στους μαθητές ούτε στην πόλη μας. Α μην ξεχάσω και τους "λάτρεις" της ανακύκλωσης που πετούν ωμά κρέατα μέσα στους μπλε κάδους λες και ανακυκλώνονται. Όπως θα δείτε και εσείς παρακάτω. Κι αναρωτιέμαι: Υπάρχει κανείς να βάλει ένα ...

 Διαβάζουμε συνέχεια για χειροκροτήματα προς διάφορες ομάδες αλλά έχουμε αφήσει έξω απ' όλο αυτό το μέλλον αυτού του πλανήτη, που είναι τα παιδιά. Δεν είμαι υπέρ των χειροκροτημάτων, δεν νομίζω ότι προσφέρουν κάτι, αλλά υπάρχουν πιο πρακτικοί τρόποι να δείξουμε το σεβασμο μας και την αγάπη μας προς τις διάφορες ομάδες. Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο φαίνεται με ποικίλες εκφάνσεις, όπως με την προσφορά μασκών και αντισηπτικών από εθελοντές, όπως με την βοήθεια προς τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη κ.ο.κ. Όμως όπως ανέφερα και παραπάνω ξεχάσαμε τα παιδιά μας. Το μέλλον μας. Αυτά, που όπως είπε και ο Χριστός, "αν δεν γίνουμε σαν και αυτά δεν επρόκειτο να μπούμε στην βασιλεία των ουρανών". Τα παιδιά πέραν από τους φίλους του σχολείου μπορούν να αποκτήσουν και νέους φίλους και εννοώ τους γονείς. Να ανακαλύψουν και οι γονείς μαζί τους διάφορα πράγματα που είτε τα θεωρούσαν δεδομένα είτε δεν τους έδιναν σημασία. Μπορούν να γίνουν μικροί εξερευνητές και θα δείτε θα εκπλαγείτε ...

 Ο καιρός μετά την θεομηνία "Θάλεια" μας πάει καλά, δίνοντας την ευκαιρία στους αρμόδιους να αρχίσουν τις εργασίες αποκατάστασης, ώστε να μην βρεθούμε εκ νέου αντιμέτωποι με δυσμενή αποτελέσματα από κάποια κακοκαιρία. Κατά την άποψή μου ένα από τα πρώτα έργα, που έπρεπε να έχουν ξεκινήσει εδώ και αρκετές ημέρες είναι να καθαριστούν και να τακτοποιηθούν οι ποταμοί και τα ρυάκια της ευρύτερης περιοχής. Κάτι όμως, που δεν το βλέπω από την μεριά της Περιφέρειας να έχει αρχίσει, και επειδή δεν θέλω να δω παρόμοιες καταστάσεις γιατί σε αυτόν τον τόπο ζω και αναπνέω και θα ζω, Θέλω να πω τόσο στον περιφερειάρχη Φάνη Σπανό όσο και στους Αντιπεριφερειάρχες να επισπεύσουν τις διαδικασίες και να αρχίσουν εντός των επόμενων ημερών τις εργασίες αυτές, γιατί πολύ φοβούμαι ότι θα γίνουμε και πάλι "μάρτυρες" άσχημων καταστάσεων. Και δεν παρακαλάω αλλά επιβάλλω τόσο ως blogger όσο και ως πολίτης και εθελοντής αυτού του Δήμου και ως εκλεγμένος τοπικός σύμβουλος γιατί θέλω να ζω αρμον...

  Το λάθος είναι μια αυθεντική ελληνική λέξη, προερχόμενη ως παράγωγο του ρήματος λανθάνω, που σημαίνει διαφεύγει της προσοχής μου. Το λάθος είναι καθετί που αποκλίνει από τον κανόνα, κάτι που δε λέγεται ή δε γίνεται σωστά. Είναι η ατυχής επιλογή πράξης, εκτίμησης μιας κατάστασης. Είναι καθετί που βρίσκεται σε απόσταση από την αλήθεια ή την πραγματικότητα.  Εδώ και μέρες ήθελα να ασχοληθώ με το παρόν ζήτημα. Και δεν θα αναφερθώ σε άλλους, αλλά στα δικά μου λάθη. Στα λάθη μου τόσο στο blogging,όσο και ως τοπικός σύμβουλος. Ίσως αυτό βοηθήσει στην εξέλιξη μου αλλά και στο να μπει ένα λιθαράκι στο να βγει από το τέλμα αυτή η περιοχή, όπου διαμένω.  Λάθος μου είναι, που δεν εξεφραζα τις απόψεις μου για διάφορα ζητήματα που απασχολούν τον τόπο μου. Γιατί; Διότι φοβόμουν μήπως έλθω σε σύγκρουση με ανθρώπους που αγαπώ ή που νομίζω ότι αγαπώ. Μάλλον θέμα εξάρτησης είναι περισσότερο. Αλλά απ' ότι φαίνεται εάν δεν μιλάς, γίνεσαι συνένοχος, συμμέτοχος κ.ο.κ. Και πραγματικά το νιώθω ...

 Μια από τις πιο όμορφες εμπειρίες που έζησα τις τελευταίες ημέρες ήταν μια συζήτηση που είχα τη Δευτέρα με τα παιδιά του καλοκαιρινού camp του *Playpark Γιώργου Μεθενίτη*, με το οποίο έχω τη χαρά να συνεργάζομαι. Ήταν μια απλή, ειλικρινής, ανθρώπινη κουβέντα – και όμως, έκρυβε μέσα της μεγάλη σοφία. Απευθύνομαι σήμερα μέσα από αυτές τις γραμμές στους γονείς, τους παιδαγωγούς, σε κάθε ενήλικο που βρίσκεται δίπλα σε παιδιά: **Αφήστε τα παιδιά να μιλήσουν.** Δώστε τους χώρο να εκφράσουν τις σκέψεις, τις απορίες, τις αγωνίες τους. Δείξτε τους ότι ενδιαφέρεστε πραγματικά για όσα έχουν να πουν. Γιατί έχουν να πουν πολλά – και πολλές φορές, πιο ουσιαστικά και ώριμα απ’ ό,τι φανταζόμαστε. Προχθές, έμεινα κυριολεκτικά άναυδος από την ωριμότητα και τη διαύγεια των σκέψεών τους. Συζητώντας μαζί τους για ένα θέμα λεπτό και βαθιά υπαρξιακό, καταλήξαμε σε δύο υπέροχα συμπεράσματα – όχι δικά μου, αλλά **δικά τους**: * Ότι το μεγαλύτερο και πιο όμορφο δώρο που μας έχει κάνει ο Θεός είναι η **ίδια...

  Evia Smile 🌿 EviaSmile – Γιατί υπάρχουμε  Όροι Χρήσης  Chat Bot Evi  Το Όραμα μου  Προβληθειτε στο Eviasmile  Επικοινωνία Περισσότερα… Ετικέτες Posted by eviasmile Evia Smile  3:41μ.μ Αυγούστου 23, 2021 Ένα απόγευμα στο Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος. Του Γεώργιου Πρατζίκου   Ξεχωριστή η χθεσινή ημέρα. Εκεί που καθόμασταν με τον Ιδιοκτήτη των τουριστικών λεωφορείων Messapia Travel  Μιχάλη Καλαβρή και πίναμε καφέ στην Κεντρική Πλατεία Ψαχνών, μου προτείνει να πάμε στο Αεροδρόμιο να πάρουμε κάποιους Γάλλος τουρίστες και να τους μεταφέρουμε με το λεωφορείο στην Ερέτρια. Η απάντησή μου ήταν θετική, χωρίς καν να το σκεφτώ, αφού μου αρέσει πραγματικά να μαζεύω εμπειρίες. Έτσι πήγαμε και πήραμε το λεωφορείο και φύγαμε για το αεροδρόμιο. Γνώριμος ο χώρος του αεροδρομίου αφού είναι αρκετές φορές που έχω ταξιδέψει με αεροπλάνο αλλά και πολλές φορές που έχω πάει στην άφιξη του Αγίου Φωτός το Μεγάλο Σάββατο. Μπήκαμε μέσα και περιμέναμε στις αφίξεις Σέγκεν. ...

 Με αφορμή την συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες ημέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και όχι μόνο για τα νέα βιβλία του μαθήματος των Θρησκευτικών ειδικά στις τάξεις του Δημοτικού Σχολείου, ως Θεολόγος, αποφάσισα να γράψω μερικές από τις σκέψεις μου πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα. Κοιτάζοντας τα βιβλία, τίποτα δεν θυμίζει εκείνα τα βιβλία που κάναμε εμείς κάποτε στην Γ,Δ,Ε και ΣΤ Δημοτικού. Αντιθέτως είδα κεφάλαια για το Ισλάμ και για άλλες θρησκείες, κάτι που θύμισε την Β Λυκείου, όταν πήγαινα σχολείο αλλά και τα χρόνια που φοίτησα στο Πανεπιστήμιο. Και απόρησα. Είναι δυνατόν τα παιδιά, που τώρα διαμορφώνουν χαρακτήρα, σκέψεις και πεποιθήσεις να μπορέσουν να αφομοιώσουν τέτοιες γνώσεις; Μπορεί ένα παιδί της Γ Δημοτικού να μάθει για τον Μωάμεθ, για τον Σιντάρτα Γκαουτάμα, για την Μαχαμπαράτα κ.ο.κ; Τι ακαταλαβίστικα είναι όλα αυτά; Θα μου πει κάποιος. Αν σε εμάς είναι ακαταλαβίστικα στα παιδιά μας πως θα φαίνονται; Τι θα καταλάβουν απ' όλα αυτά; Θα μπερδευτούν και απλά θα χαθ...

 Ο Σεπτέμβριος, είναι ο μήνας του τρύγου, για αυτό και ονομάζεται και τρυγητής από τον θυμόσοφο λαό. Η παλαιότερη μαρτυρία για τον τρύγο έρχεται από τον επικό ποιητή Όμηρο ο οποίος αναφέρει: Νέοι και νέες μαζεύουν τον καρπό και τον βάζουν σε καλάθια . Ένα αγόρι παίζει κιθάρα και όλοι τραγουδούν το λινό τραγούδι των αμπελουργών. Οι σταφύλαι ή βότρυες κόβονται με την δρεπάνη και τοποθετούνται σε καλάθια από βούρλο ή από βέργες και μεταφέρονται στην επίπεδη επιφάνεια, όπου γίνεται το πάτημα (ληνός)" Η περιγραφή αυτή θυμίζει τα χρόνια των παππούδων μας και των πατεράδων μας όπου γινόταν με παρόμοιο τρόπο. Τα σταφύλια μέχρι και σήμερα κόβονται με δρεπάνη και σε πολλές περιοχές τα βάζουν σε καλάθια από βούρλο ή από βέργες για να τα μεταφέρουν στο "πατητήρι" όπως ονομάζουν το χώρο όπου πατούν τα σταφύλια. Παλαιότερα όλη η οικογένεια έπαιρνε μέρος στο πάτημα των σταφυλιών. Κατά το πάτημα υπήρχε μια ολόκληρη ιεροτελεστία. Παιδιά, γυναίκες και άνδρες, όλοι πατούσαν με την συνοδεία...

 Αυτή την ανάρτησή μου την γράφω με την ιδιότητα του εκπαιδευτικού, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα που είναι αφιερωμένη σε όλους τους διδάσκοντες και γιορτάζει κάθε χρόνο στις 5 Οκτωβρίου.  Θα ήθελα να αναφερθώ με αυτή την ανάρτηση στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και να αναφερθώ στο δύσκολο έργο που έχουν να πράξουν οι δάσκαλοι, αλλά συνάμα και το μεγαλειώδες και σημαντικό. Οι δάσκαλοι αγαπητοί εκεί στο υπουργείο πρέπει να προάγουν ήθος, αξίες, ιδανικά και πολιτισμό. Κάτι το οποίο οι περισσότεροι από αυτούς που προσπαθούν με κάθε τρόπο να το πράξουν, αλλά δεν έχουν τον χρόνο και τα κατάλληλα εργαλεία για όλα αυτά. Θα πρέπει να σκύψετε και να δείτε τις ανάγκες, να αφουγκραστείτε όσο το δυνατόν περισσότερο αυτούς τους ανθρώπους, που πραγματικά δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό καθημερινώς και προσπαθούν για ότι καλύτερο. Ξέρετε ότι αυτοί οι άνθρωποι πλάθουν χαρακτήρα και παίζουν έναν από τους βασικότερους ρόλους για την ανάπτυξη του εκάστοτε παιδιού. Αυτά πρέπει να ληφθούν υ...

 Δεν ήθελα να γράψω. Δεν ήθελα να σχολιάσω. Δεν ήθελα να μπω ξανά στη δίνη του πόνου και της οργής. Όμως κάποια πράγματα δεν σιωπούνται. Κάποια γεγονότα μας ξεπερνούν. Και απαιτούν να πάρουμε θέση. Όχι για να “φανούμε”. Αλλά για να μην ξεχάσουμε. Μιλάμε για 57 ψυχές. Για παιδιά. Για όνειρα που δεν πρόλαβαν. Για μανάδες που ακόμα περιμένουν ένα τηλέφωνο που δεν θα χτυπήσει ποτέ. Τρία χρόνια πέρασαν. Και ο κόσμος αναρωτιέται: Πού είναι η Δικαιοσύνη; Γιατί καθυστερεί; Γιατί σε κάθε εθνική τραγωδία η αλήθεια μοιάζει να προχωρά πιο αργά από τον πόνο; Δεν γράφω με κομματικές παρωπίδες. Όπως μιλάμε για τα Τέμπη, έτσι οφείλουμε να μιλάμε και για το Μάτι. Όπως θυμόμαστε τη φωτιά, έτσι θυμόμαστε και τη Marfin. Κάθε τραγωδία έχει διαφορετικό φόντο. Αλλά ο πόνος είναι ίδιος. Και το ερώτημα παραμένει ίδιο: Γιατί; Θυμάμαι από παιδί το Πέταλο του Μαλιακού. Θυμάμαι δυστυχήματα στα ίδια σημεία. Θυμάμαι “υποσχέσεις”. Θυμάμαι “θα”. Και κάθε φορά αλλάζουν οι πρωταγωνιστές. Όμως το έργο μένει ίδιο: Θάν...

 Για λίγα λεπτά θα γίνω και πάλι παιδί. Και σαν παιδί θα ήθελα να πω μερικά πράγματα για την σημερινή ημέρα.  Σήμερα μου είπαν στο σχολείο ότι είναι Παγκόσμια Ημέρα των δικαιωμάτων του Παιδιού. Και αναρωτιέμαι ποια είναι αυτά τα δικαιώματα;  Γιατί στην Αφρική τα παιδιά πεθαίνουν από δίψα και από πείνα και δεν νοιάζεται κανείς;  Γιατί υπάρχουν πολλά παιδιά στα φανάρια και δεν νοιάζεται κανείς;  Γιατί υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν ούτε καθαρά ρούχα να φορέσουν και δεν νοιάζεται κανείς; Γιατί υπάρχουν πολλά παιδιά που κακοποιούνται και δεν νοιάζεται κανείς; Γιατί γίνονται πόλεμοι και πολλά θύματα είναι παιδιά και δεν νοιάζεται κανείς; Γιατί γίνονται καταστροφές και πάλι θύματα είναι παιδιά και δεν νοιάζεται κανείς; Γιατί έρχονται ιώσεις και πάλι θύματα είναι τα παιδιά και δεν νοιάζεται κανείς;  Γιατί δεν γινόμαστε όλοι παιδιά για να σώσουμε τα παιδιά όλου του κόσμου;  Και θα μου πείτε ρε Πρατζίκο μάλλον δεν ξέρεις που ζεις και είσαι σε έναν άλλον κόσμο ου...

 Άνοιξη. Η εποχή που τα λουλούδια ανθίζουν, ολόκληρη η πλάση χορεύει και τραγουδά και ομορφαίνει τα πάντα γύρω μας ωσάν πανηγύρι του παραδείσου. Αυτή την περίοδο διάλεξες να φύγεις για το μακρινό ταξίδι. Εκεί που σώμα δεν υπάρχει, ο πόνος της σάρκας έχει σβήσει, εκεί που η αιωνιότητα δεν έχει μέρες, ώρες και δευτερόλεπτα. Εκεί που δεν πατώνει κανένας αλλά ζουν σαν αερικά. Εκεί που η χαρά είναι μόνιμη και η μουσική των αγγέλων αντηχεί στα αυτιά όλων των ψυχών.  Εκεί θα παίζεις και εσύ με το αρμόνιο σου ήχους του Θεού απαλούς, σιγανούς, διάφανους, εαρινούς. Και εμείς εδώ κάτω να σε μνημονεύουμε με ανθρώπινες ψαλμωδίες, κόλλυβα και ενθυμήσεις του παρελθόντος.  Ίσως να ακούς ίσως και όχι. Αλλά το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η χαρά είναι αστείρευτη και δεν στερεύει ποτέ. Μια χαρά γεμάτη χάρη και ευλογία. Αυτή που θα έπρεπε να αναμένει να ζήσει ο καθένας από εμάς. Ενα κείμενο για τον ξάδερφό μου Παναγιώτη Πριόνα, που έφυγε πριν από τέσσερα χρόνια από τη ζωή.