Διαβάζουμε συνέχεια για χειροκροτήματα προς διάφορες ομάδες αλλά έχουμε αφήσει έξω απ' όλο αυτό το μέλλον αυτού του πλανήτη, που είναι τα παιδιά. Δεν είμαι υπέρ των χειροκροτημάτων, δεν νομίζω ότι προσφέρουν κάτι, αλλά υπάρχουν πιο πρακτικοί τρόποι να δείξουμε το σεβασμο μας και την αγάπη μας προς τις διάφορες ομάδες. Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο φαίνεται με ποικίλες εκφάνσεις, όπως με την προσφορά μασκών και αντισηπτικών από εθελοντές, όπως με την βοήθεια προς τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη κ.ο.κ.
Όμως όπως ανέφερα και παραπάνω ξεχάσαμε τα παιδιά μας. Το μέλλον μας. Αυτά, που όπως είπε και ο Χριστός, "αν δεν γίνουμε σαν και αυτά δεν επρόκειτο να μπούμε στην βασιλεία των ουρανών". Τα παιδιά πέραν από τους φίλους του σχολείου μπορούν να αποκτήσουν και νέους φίλους και εννοώ τους γονείς. Να ανακαλύψουν και οι γονείς μαζί τους διάφορα πράγματα που είτε τα θεωρούσαν δεδομένα είτε δεν τους έδιναν σημασία. Μπορούν να γίνουν μικροί εξερευνητές και θα δείτε θα εκπλαγείτε και εσείς μαζί τους.
Ας ζήσουμε όλοι αυτή τη μαγεία με τα μικρά παιδιά και να δείτε πόσα πράγματα θα μάθετε από αυτά. Αφήστε τα να φανταστούν, να δημιουργήσουν, να ανακαλύψουν νέους τόπους και νέα όνειρα. Ας φτιάξουν δικούς τους ήρωες. Ας φτιάξουν το δικό τους παραμύθι. Ας ζήσουν με το δικό τους τρόπο τη Μ. Εβδομάδα και το Πάσχα. Ρωτήστε τα τη θα ήθελαν να κάνουν αυτές τις μέρες. Και θα εκπλαγείτε.
Δεν θα δώσω ιδέες, δεν είμαι εγώ ο κατάλληλος άνθρωπος, αλλά επειδή κοινοποιήθηκε πολύ στο facebook ένα κείμενο για τα παιδιά, το οποίο πραγματικά με συγκίνησε, για αυτό έγραψα τις παραπάνω γραμμές.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου